PHNOM PENH


Na een busrit van ongeveer 5 uur, komen we begin van de middag aan in Phnom Penh. Hier hadden we vooraf al een guesthouse geboekt om het voor de manke allemaal iets makkelijker te maken. Dus vanuit de bus de tuktuk in, en op naar het guesthouse. Michiel is vervolgens meteen op pad gegaan om een paar krukken te regelen zodat we ons niet alleen hoeven te beperken tot het guesthouse

 

OUD & NIEUW

Onze Spaanse vrienden uit Siem Reap waren ook in Phnom Penh dus we hebben samen heerlijk gegeten op oudejaarsavond. Iets voor 00.00 uur zijn we naar het water gelopen waar het grootse vuurwerk plaats zou vinden. Of wij keken de verkeerde kant op, of het grootse vuurwerk bleef uit. Maar we hebben 2015 fantastisch afgesloten en beginnen 2016 waanzinnig. Op een jaar vol reisplezier!

 

KILLINGFIELDS & S21

Als je in Phnom Penh bent, mogen bezoekjes aan de Killingfields en S21 niet uitblijven. De Rode Khmer, onder leiding van Pol Pot, heeft in Phnom Penh van 1975 tot 1979 een schrikbewind gevoerd. 

 

De ideale staat was volgens de Rode Khmer een landbouwstaat. Productie van voedsel was het enige wat een land werkelijk nodig had. Steden werden ontruimd, intellectuelen gemarteld en geëxecuteerd en op het platteland ontstonden enorme boerderijen, die nog het meest weg hadden van concentratiekampen. In en buiten deze kampen stierven zo’n twee miljoen Cambodjanen door ondervoeding, dwangarbeid, marteling of executie. Deze kampen staat bekend als de Killingfields, hier is Choeung Ek de meest bekende van. Het meest lugubere op deze plek is de Killing Tree met ernaast een massagraf van vrouwen en kinderen. Om waardevolle kogels uit te sparen, werden er andere manieren gebruikt om mensen te doden. Hoofden werden ingeslagen, mensen werden voor dood achtergelaten en er werd gewerkt met chemische middelen. De Killing Tree is echter een nog onbegrijpelijker geval. Deze werd gebruikt om kinderen tegenaan te slaan… Meer details zijn overbodig.

 

Om de vele duizenden doden te herdenken is er een Pagoda geplaatst met hierin schedels en beenderen van de slachtoffers. Bizar, verdrietig en indrukwekkend.

 

Ook de S21, ook wel bekend als Tuol Sleng, heeft indruk gemaakt. Deze gevangenis is gevestigd in een voormalig schoolgebouw. Hier werden gevangenen net zo lang gemarteld tot ze misdaden bekenden die ze niet begaan hadden en ook hun familie ‘verraadde’. Welke marteling je wel niet moet ondergaan voor je zoiets doet, willen we niet eens weten. Het meest indrukwekkende aan de gevangenis zijn de cellenblokken (amper groot genoeg om in te liggen) en de duizenden foto’s van de gevangenen. Bij binnenkomst werd er van iedereen een foto gemaakt, en soms ook na de martelingen. Klaslokalen hangen vol met deze foto’s en duizenden wanhopige ogen kijken je aan. Onvoorstelbaar wat mensen elkaar kunnen aandoen.

 

OVERIGE ACTIVITEITEN

Gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel in Phnom Penh. Wij hebben hier alle dagen rondgereden op een scooter door het hysterische verkeer (Michiel rijdt inmiddels als een Aziaat dus dat gaat prima), zodat we nog een beetje mobiel zijn want die okselkrukken zijn niet echt geschikt voor lange wandelingen. 

 

Naast de gezelligheid van onze Spaanse vrienden, hebben we ook heerlijk gegeten met Aleya (uit Mondul Kiri) en een paar van haar reisvrienden. Het is leuk om te merken hoe makkelijk je als backpackers onderling contact legt. Zo hebben we een jongen ontmoet uit Singapore die ons daar later tijdens onze reis gaat rondleiden. Ook mocht een avondje foto’s maken niet ontbreken en hebben we dit o.a. gedaan vanaf een rooftopbar vanwaar we een prachtig uitzicht over de stad hadden.

 

We zijn iets langer in Phnom Penh blijven hangen dan we anders gedaan zouden hebben door de gekneusde enkel van Marije. De enkel is nog goed dik, dus een paar dagen rust is geen overbodige luxe. We hebben besloten om door te reizen naar het Zuiden, naar Kampot. Hier hebben we een guesthouse geboekt met een zwembad. Als we dan toch een paar dagen moeten relaxen, moeten we dit ook goed doen natuurlijk!



Commentaren: 0