PAKSE


Na onze vroege terugkomst van de loop op dag 2, besloten we meteen door te reizen van Thakhek naar Pakse. Navraag op het busstation leerde ons dat er elk uur een bus ging en dat de slaapbus om 01.00 uur zou vertrekken maar dat een plek hierin niet gegarandeerd kan worden omdat ze niet weten hoeveel plek er nog is. We wilden het risico niet lopen om voor niks ’s nachts op het busstation te staan, dus we kozen voor een tripje met de lokale bus. 

 

We weten inmiddels dat (bus)reizen in Azië niet altijd op tijd vertrekken, dat de reistijd altijd minstens twee uur langer duurt dan wordt verteld en dat de reizen niet geheel vlekkeloos verlopen. Toch hebben we ons weer verbaast tijdens dit ritje.

DE BUS

Bij aankomst op het busstation zat de bus al redelijk vol dus onze vaste tactiek werd ingezet: Marije regelt plekjes in de bus en Michiel regelt dat de tassen in de laadruimte komen. De plekjes waren snel geregeld, de tassen meekrijgen was iets lastiger. De locals reizen hier namelijk niet licht. We weten niet wat ze allemaal meenemen, maar de laadruimtes zitten tjokvol spullen, soms zelfs met kippen. En als de laadruimtes vol zijn, wordt het gewoon op het dag geknoopt of in het gangpad gelegd zoals dit keer grote zakken kastanjes. Gelukkig waren het geen geiten.. Voordat alles ingepakt was en iedereen op zijn plek zat, hadden we het eerste uurtje vertraging te pakken. Samen met nog wat backpackers, maar vooral locals, konden we beginnen aan de trip. En al gauw hadden we door dat dit een koude rit zou worden. De deur voorin kon niet dicht, de raampjes klapperden open en achterin miste een compleet raam waardoor de wind vrij spel had in de bus. Blijkbaar hadden alleen wij deze memo niet gekregen want iedereen zat met dikke winterjassen en mutsen op, en zelfs de andere backpackers waren zo slim geweest om hun warme kleren en jassen aan te trekken. Al met al duurde de rit 10 uur, en dit zeker niet doordat de buschauffeur langzaam reed, maar meer door de vele stops waarbij er van alles uit de laadruimte of complete inboedels van het dak gehaald moest worden of omdat de chauffeur simpelweg honger had. 

 

Bij aankomst om 03.00 uur in een stadje als Pakse heb je niet veel keuze qua overnachtingsmogelijkheden maar gelukkig stond er een tuktuk-driver die voor ons een plekje in een guesthouse geregeld heeft.

 

DE BOLAVEN LOOP

Het oorspronkelijk plan was om de dag na aankomst direct aan de grote loop te beginnen. Echter waren we redelijk gesloopt door de busreis en hebben we eerst een relax dagje ingepland zodat we met goede energie aan de loop konden beginnen. Deze dag meteen maar gebruikt om het stof van Thakhek uit onze kleren te wassen.

 

Onze goedkope brommerverhuurder Wang Wang uit Thakhek heeft ook in Pakse een vestiging, dus uiteraard wilden we ook nu bij hem onze brommers huren. Echter was het blijkbaar gekkenhuis want alle brommers waren al verhuurd, op één na. Uiteindelijk elders ook nog een semi-automatische scooter geregeld dus om 11.00 uur konden we als echte badasses op onze Honda Wave en Zongshen scooters weer de outback van Laos in.

 

Handige tip voor toekomstige reizigers, regel de scooter de avond voor vertrek. Zo kun je ’s ochtends direct weg wanneer je wilt en je bent altijd op tijd om de scooter weer in te leveren, aangezien je nooit om 08.00 uur ’s ochtens Pakse al binnenkomt, maar altijd tegen de middag/avond.

 

DAG 1

Veel mensen kiezen óf voor de Thakhek loop, óf voor de Pakse loop (Bolaven Loop). De Thakhek loop is echter populairder omdat deze door de bergen gaat en dus een mooiere omgeving heeft. Met dit gegeven in ons achterhoofd hadden we niet hele hoge verwachtingen van de omgeving maar ging het ons meer om de watervallen. Echter viel de omgeving ons onwijs mee. Zodra je Pakse uitrijd kom je meteen langs de bekende stoffige dorpjes, moet je weer oppassen voor overstekende koeien, kippen en varkens en staan de kinderen weer vrolijk te zwaaien. Je rijdt langs vele bananenbomen en koffieplantages en de uitzichten zijn erg groen. De weg is erg goed te doen waardoor we binnen no-time op het eigenlijke eindpunt van dag 1 waren: B. Khouset (zie kaart). Hier hebben we de watervallen Tad Hang en Tad Lo bezocht en besloten om nog een stukje door te rijden. Uiteindelijk zijn we doorgereden tot Tad Houa Krone. Net voor het donker hadden we hier een slaapplekje gevonden die ons weer een klein beetje het vakantiegevoel gaf, een tent! 

  

DAG 2

Na een niet al te beste nacht waren we vroeg wakker en zaten we al, na een kort bezoekje aan de Tad Houa Krone, rond 07.30 uur weer op de brommers. Volgens de kaart hadden we een dirtroad van 70 kilometer voor de boeg, dus we zouden de tijd wel nodig hebben vandaag. Echter bleek deze dirtroad geen dirtroad te zijn maar een prima geasfalteerde weg. We konden dus onwijs opschieten en de loop weer sneller afronden dan gepland. We zijn onderweg gestopt bij de Tad Xe-Katarm en Tad Yuang, beide indrukwekkende watervallen. De overige watervallen zijn we of expres voorbijgereden of hebben we gemist. Dag 2 eindigde voor ons al om 12.00 uur doordat we weer terug waren in Pakse. 

 

In totaal hebben we in deze 2 dagen een goede 320 kilometer afgelegd, zonder lekke banden of valpartijen. 

NEXT STOP

De stof is weer uit de kleding gewassen en onze bus- en boottickets zijn geboekt. Onze volgende, en tevens laatste bestemming in Laos is Don Det eiland, onderdeel van de 4.000 islands.



Commentaren: 1
  • #1

    Pa (woensdag, 23 december 2015 13:13)

    Weer een mooie ervaring en prachtige foto's. Jullie gaan je (schoon)vader nog na door op gemotorisserde tweewielers te gaan reizen. Heerlijk toch? Op deze manoer reizen ervaar je de omgeving het beste doordat je de wind voelt , je alles ruikt en daardoor intenser beleefd. Ik ben gisteren weer thuisgekomen van mijn 75 dagen motortrip door Afrika en ben nu weer lekkker bij mam thuis. Lekker samen Kerst enz vieren. Blijf genieten. Tot gauw op facetime. Xx