PHU KRADUENG NATIONAL PARK


We zijn ’s ochtends om 07.20 uur vertrokken uit Pak Chong om door te reizen naar Loei. Een ritje die via de kortste route ongeveer 150 kilometer is, dus we zouden er ongeveer 2, max 3 uur over moeten doen. Bij het busstation stappen we in een oude bus waar de deuren niet van dichtgaan, de gordijntjes hun beste tijd gehad hebben en de vering blijkbaar ook niet optimaal meer werkt. 

We rijden een prachtige route langs de Mekong River en zien Laos aan de overkant. Al snel wordt duidelijk dat dit geen ritje van 2 á 3 uur wordt, maar dat we blij mogen zijn als we voor 17.00 uur op de plek van bestemming zijn. Maar dit boeit niet, we hebben geen haast.

 

We zitten in een bus met verder alleen Thai die geen woord Engels spreken. Passagiers die onderweg instappen kijken verwonderd naar de blanke mensen achter in de bus. Onderweg stapt een nukkige, oude monnik in die zijn plekje voorin claimt. Ook hij kijkt een keer verwonderd naar ons. De buschauffeur stopt onderweg geregeld om een pakketje af te leveren en één van de passagiers stapt snel uit om rijstwafels te kopen. Wij krijgen er ook wat en ze zijn zalig: zout met karamel.



LOEI

Bij aankomst in Loei, na dik 8 uur in de bus, pakken we een tuktuk die ons naar ons hostel brengt en na een verfrissende douche stappen we op de fiets en gaan we op zoek naar de plaatselijke markt waar we kunnen eten. Verse fruit smoothies zijn te verkrijgen bij het eerste kraampje en we nemen een lekkere vitaminebom. Bij de volgende kraampjes proberen we lokale lekkernijen en niks is zo leuk als je de eigenaar trots ziet kijken als je wat van zijn/haar eten probeert en aangeeft het heerlijk te vinden. Of de vrouw die niet snapt wat je bedoelt met ‘no bag’ en het eten toch in een plastic zakje doet en daarna wordt uitgelachen door haar collega’s en ze samen de grootste lol hebben om die buitenlanders.

 

 

PHU KRADUENG NATIONAL PARK

Na een uurtje in de bus en een kort ritje met de Sawngthaew (lokale taxi) staan we aan de voet van het park en beginnen we enthousiast aan de tocht van 5,4 kilometer die ons naar de top van de berg op 1,3 kilometer moet brengen. En wat is dit zwaar! Terwijl wij kapot lopen te gaan met onze rugzakken van misschien 5 kilo per persoon, lopen dragers voorbij met tot wel 80 kilo (aan tassen, voedingsmiddelen en zelfs een fiets!) aan een bamboestok voorbij. Dat maakt je even heel nederig. Na 3,5 uur komen we (redelijk kapot) aan op de top en worden we beloond met een fantastisch uitzicht. En dit is nog maar het begin..

 

ZONSONDERGANG

Na het ophalen van onze matrasjes, slaapzakken en kussens en een hele snelle, ijskoude douche gaan we op onderzoek uit. We huren fietsen en gaan de 6 punten langs van waar je de zonsondergang kunt zien. We fietsen door naar de laatste (9 kilometer verderop) en kiezen ons plekje om te genieten. Werkelijk fantastisch! De terugtocht naar het tentenkamp is er ook één om nooit te vergeten. In het pikdonker, met slechts een hoofdlamp op, moeten we over hobbelige rotsen, mul zand en diepe plassen onze weg terugvinden. Weer aangekomen bij onze tent zijn we kapot en kruipen we na een snelle maaltijd, met onze joggingpakken aan, in onze slaapzakken voor een paar uurtjes slaap. 



ZONSOPGANG

De volgende ochtend gaat de wekker om 4.45 uur want we willen de zonsopgang ook nog meepakken, samen met de rest van de (bijna alleen maar) Thaise bezoekers. We staan hutjemutje op elkaar maar dat vergeet je als je het uitzicht ziet: wat is dit onvoorstelbaar mooi. Dit zijn de tripjes, dit zijn letterlijk en figuurlijk de hoogtepunten van een reis. Waanzinnig! Na de zonsopkomst maken we een rondje bergtop langs de verschillende watervallen die ook zeker de moeite waard zijn, om vervolgens te beginnen aan de afdaling. Daar waar de klim naar boven zwaar was, moet de afdaling ook zeker niet onderschat worden. 

 

Na bijna 3 uur komen we kapot maar onwijs voldaan beneden aan, geven elkaar een highfive en zijn we onwijs blij dat we dit, door Westerse toeristen, onontdekte pareltje bezocht hebben.

 

 

NEXT STOP

Onze volgende bestemming is Sukhothai, een plaatsje bekend om haar Historical Park welke vermeld is op de UNESCO werelderfgoed lijst. 



Commentaren: 10
  • #10

    Laura (zaterdag, 28 november 2015 11:54)

    Wat ontzettend mooi zeg!! Geweldig!

  • #9

    Menno&Yvonne (dinsdag, 24 november 2015 20:45)

    Wauw, prachtige foto's!! Super om jullie belevenissen te lezen!!

    Elke keer weer jaloers.

  • #8

    Mirjam (dinsdag, 24 november 2015 20:26)

    Om stil van te worden.... Wat een prachtige reis maken jullie!

  • #7

    Evert Mulder (dinsdag, 24 november 2015 17:50)

    Tsonge wat maakt die Canon 70d toch mooie foto's!!
    Overigens nog bedankt voor jullie kaart aan mij, de felicitaties en natuurlijk het cadeau voor mijn verjaardag op 23 november.
    Kreeg een brok in mijn keel.

  • #6

    Mandy (dinsdag, 24 november 2015 15:20)

    Oogverblindend mooi! Wat een prachtige omgeving en schitterende foto's!

  • #5

    Jeannette (dinsdag, 24 november 2015 14:15)

    Geweldig, fantastisch dat jullie zo kunnen genieten!!

  • #4

    Coen (dinsdag, 24 november 2015 14:14)

    Prachtig en wat een schitterende foto's maken jullie. Helemaal top.

  • #3

    Kim (dinsdag, 24 november 2015 13:24)

    Wauw wauw wauw.......wat ongelooflijk mooi!

  • #2

    Daphne (dinsdag, 24 november 2015 13:16)

    Wauw..... wat prachtig

  • #1

    Alida (dinsdag, 24 november 2015 12:42)

    Zucht....wat mooi!
    Wat kun je dan toch gelukkig zijn met weinig he?
    Mooi dat wij ook kunnen meegenieten.
    XX