agra


 

 

 

Wanneer je aan India denkt, denk je aan de Taj Mahal: één van 7 Wereldwonderen. En dit was ook één van de redenen waarom we naar India wilden. Dit indrukwekkende gebouw is toch wel iets wat je minstens 1x in je leven gezien moet hebben. Het is de geschiedenis van de Taj Mahal die een ziel toevoegt aan haar indrukwekkendheid: een ziel die gevuld is met liefde, verlies, spijt en wederom liefde.

 

Dit prachtige gebouw is een monument voor de Perzische Prinses Mumtaz Mahal. Zij stierf in 1631, terwijl ze beviel van Shah Jahans 14e kind. Ter nagedachtenis aan zijn geliefde vrouw, Shah Jahan begon hij datzelfde jaar nog met de bouw van dit waanzinnige monument. Het duurde 22 jaar om dit eerbetoon te bouwen. Er is aan gewerkt door 22.000 arbeiders en bestaat volledig uit marmer. Het heeft 32 miljoen Rupees gekost en was eindelijk af in 1653. Het lichaam van Mumtaz is toen in de tombe in het mausoleum ten ruste gelegd.

 

Shah Jahan heeft echter alleen van grote afstand van dit monument kunnen genieten. Hij werd afgezet door zijn eigen zoon Aurangzeb en onder huisarrest geplaatst in het nabijgelegen Red Agra Fort. Pas na zijn dood, kon hij terugkeren naar de Taj Mahal waar zijn lichaam ten ruste werd gelegd naast zijn geliefde vrouw.





how did we get there

In Jaipur hebben we vanaf het hotel een tuktuk genomen naar het hoofd busstation. Hier konden we meteen na het kopen van ons kaartje op de bus stappen die ook praktisch meteen vertrok. Aangekomen in Agra waren we bijna in het verhaal van een tuktuk chauffeur getrapt die zei dat we bij de laatste stop waren aangekomen. Gelukkig wees iemand ons erop dat dit niet waar was, want na nog 10 minuten rijden kwamen we hier pas aan. In totaal duurde deze rit 6 uur en kostte 225 Rupees voor Marije en 284 Rupees voor Michiel. Vanaf hier was het nog 4 kilometer naar ons hotel die we uiteraard weer per tuktuk hebben afgelegd (150 Rupees).


where to eat & sleep || hotel taj plaza

We verbleven in Hotel Taj Plaza, welke een perfecte ligging heeft t.o.v. de Taj Mahal. Het hotel ligt praktisch naast het Shilpgram ticket office, waar je de kaartjes kun kopen voor de Taj East gate en het ligt aan een mooie en best rustige straat. Maar het grootste pluspunt aan dit hotel, is het dakterras met uitzicht op de Taj. Vanaf hier, konden we een eerste blik werpen op de Taj Mahal en toen begon het toch wel te kriebelen. Naast dit prachtige uitzicht, serveert het restaurant prima eten tegen gunstige prijzen. Onze kamer zelf was niet heel bijzonder, maar dat doet er ook niet toe. De belangrijkste reden voor ons verblijf hier waren het dakterras en de locatie.

** Je vindt ze op booking.com


what to do

Zoals gezegd, we kwamen naar Agra om de Taj Mahal te zien, dus dat hebben we gedaan. Maar voor het zover was, hebben we eerst het Red Fort bezocht waar Shah Jahan onder huisarrest was geplaatst. We hebben 2 fietsen gehuurd (100 Rupees p.s.) en zijn zo naar het Red Fort gegaan. Dit was al een ervaring op zich. Rijdend door de smalle straatjes, vreemd aangekeken worden door de locals (doen toeristen dit niet vaak hier?) en fietsend tussen het drukke verkeer en het oversteken van de straten was een klein avontuur. Het Red Fort zelf was nogal een teleurstelling (550 Rupees p.p.) We hebben waarschijnlijk al teveel Forten gezien en in deze was eigenlijk helemaal niks te bekijken, behalve het uitzicht op de Taj Mahal. Naar onze mening is het lezen van het verhaal over het Red Fort afdoende. Een bezoek kan achterwege blijven.

TAJ MAHAL

Het bezoeken van de Taj Mahal is niet iets wat je zomaar even doet. Je moet een plan hebben om hier binnen te zijn voordat de grote groepen het overnemen. Wij zijn vroeg opgestaan, hebben ons vooraf ingepakte tas met ontbijtspullen meegenomen en zijn naar het Shilpgram ticket office gegaan. Hier waren we rond 05.20 uur en we hadden ongeveer 10 wachtenden voor ons. Het kantoor ging open om 06.00 uur en toen begonnen mensen een beetje irritant te worden. Er waren gidsen die meteen vooraan gingen staan en 60 kaartjes kochten voor hun klanten die al in de rij bij de Taj Mahal stonden. Slim maar irritant voor ons. Om nog maar te zwijgen over de Duitse meneer die van mening was dat het zitten aan de zijkant van het kantoor niet telde als een rij vormen en dacht wel even vooraan te kunnen gaan staan. Wij hebben deze meneer met z'n allen vriendelijk doch dringend verzocht heel snel terug te gaan naar daar waar hij hoorde en een paar minuten later hadden wij onze kaartjes voor de Taj Mahal in handen (1.000 Rupees p.p.). Na het ophalen van de hoesjes voor de schoenen en het gratis flesje water (direct bij de uitgang van het kantoor) zijn we in een golfkarretje gestapt welke ons gratis naar de entree van de Taj heeft gebracht. Helaas moesten we hier aansluiten achter een nogal grote groep (dankjewel gidsen) maar we waren alsnog één van de eerste die binnen waren toen de deuren opengingen bij zonsopgang. Na de security check (neem geen tas mee als je deze niet nodig hebt want hierdoor duurt het nog langer), zijn we bijna rennend naar de Taj gegaan. We hebben een snelle reflectie foto gemaakt en zijn toen doorgelopen (snelwandelen) naar de moskee naast de Taj voor een paar prachtige foto's van de zonsopgang zonder andere mensen erop.

 

We realiseren ons nu hoeveel geluk we hebben gehad want we hebben verhalen gehoord van mensen die slechts een paar dagen later naar de Taj Mahal zijn geweest, en zij hebben geen zonsopkomst gezien (en pas na een tijdje de Taj Mahal zelf) door de mist (of is het de vervuiling?) wat toch wel echt zonde is. We hebben redelijk wat tijd doorgebracht met rondlopen, het bewonderen van alle details en hebben een korte ronde binnen in het mausoleum gemaakt om vervolgens weer snel naar buiten te gaan omdat dit veel mooier is naar onze mening. Tot onze verbazing werd het volledige terrein om 10.00 uur ontruimd omdat er één of andere hoge pief naar de Taj kwam. Bizar dat ze om deze reden duizenden toeristen naar buiten 'jagen'. We hebben de beveiliging gevraagd of we vervolgens, als de Taj weer open zou gaan, weer opnieuw naar binnen mochten met hetzelfde kaartje, en volgens hen mocht dit. Wij zijn dus aan het einde van de dag terug gegaan om ook de zonsondergang te bewonderen. Michiel werd binnengelaten (of moeten we zeggen dat hij soort van naar binnen is gesneaked zonder zijn kaartje te hoeven laten zien) maar Marije werd geweigerd. Het heeft Michiel heel wat overtuigingskracht gekost, en hij moest zelfs een klacht schrijven op een waardeloos stukje papier, maar heeft het gered tot het hoofd van de bewaking die vervolgens besloot dat ze Marije ook binnen moesten laten. Yay!

 

Het eerste wat ons opviel, was hoe druk het 's middags was in vergelijking tot 's ochtends. Dus een tip voor toekomstige Taj bezoekers, ga 's ochtends! De zonsondergang was niet heel bijzonder maar we hebben op ons gemakje de laatste foto's kunnen maken en nog iets langer van het uitzicht op dit prachtige gebouw kunnen genieten.


don't miss a thing


come with us to agra


Commentaren: 0