kelimutu


meer flores & sumbawa

meer indonesië

 

 

 

Als je de Kelimutu Vulkaan bezoekt, weet je nooit zeker welke kleuren de kratermeren zullen hebben. De kleuren die wij zagen waren blauw, groen en zwart, wat de meest geziene kleuren zijn, maar ze kunnen ook veranderen in wit, rood en blauw. Locals geloven dat de meren de spirituele rustplaats van hun voorouders zijn. Er wordt gezegd dat de kleuren veranderen door de stemming van de geesten.

 

Het groene meer is waar de geesten van de jonge mensen heen gaan. Het blauwe meer is voor de geesten van de oude mensen, en de slechte geesten gaan naar het zwarte meer.




how did we get there

We zijn onze trip van Bajwa naar Moni gestart rond 10.00 uur. Het koste ons 6 uur om er te komen en de rit was makkelijk te doen, mede door de goed aangelegde wegen. Het enige wat ons extra tijd koste was een wegversperring voor een wegreparatie. Het leek er op dat niemand precies wist wanneer de wegversperring weer open ging, en iedereen zat er gewoon geduldig in of op de auto of scooter of ze zaten wat te eten bij de geïmproviseerde restaurants langs de weg totdat de blokkade opgeheven werd. Wij hebben daar met wat minder geduld ongeveer een uur gewacht. 


where to eat & sleep

Op onze weg naar Moni hebben we verschillende guesthouses en bungalows gezien. We zijn uiteindelijk gestopt bij Hindayah en dit zag er na een grondige inspectie goed uid, in ieder geval voor één nacht. Het had zelfs een warm water douche, wat wel lekker was na een paar dagen gedoucht te hebben met koud water. Het koste 200.000 Rupiah inclusief ontbijt. Het voordeel is dat ze ook een restaurant hebben waar ze prima eten hebben voor een goeie prijs.



what to do

We zijn om 05.00 uur opgestaan om de zonsopgang op de Kelimutu Vulkaan te zien, maar toen we naar boven reden begon het al licht te worden. Dit was geen onderdeel van ons plan en we waren dan ook een beetje teleurgesteld en probeerden zo snel als mogelijk naar boven te rijden. Hoe hoger we kwamen, hoe mistiger het werd en zelfs al waren we dus op tijd vertrokken, hadden we bovenop niks van de zonsopgang kunnen zien door de dichte mist. Rond 07.00 uur was er een kort moment van 10 seconden waar de meren zichtbaar waren. Helaas zat Michiel te slapen en hadden we het niet op de foto. En voor 150.000 Rupiah entreegeld p.p. wilden we meer waar voor ons geld. We hebben daarom tot ongeveer 09.00 uur gewacht (meer dan 3 uur!) maar werden beloond met een prachtig uitzicht over de gekleurde meren. Om het allemaal nog beter te zien, zijn we tussen de hekken door gelopen naar een punt waar een rotswand de twee meren scheid. Nadat we genoten hadden van het uitzicht vanaf dit punt, en het maken van een paar foto’s, was het tijd om terug te gaan naar ons guesthouse. Na een snelle douche en wat pannenkoeken voor onderweg sprongen we weer op de scooter, om op tijd te zijn voor het openen van de wegblokkade op de terugweg naar Bajawa.


don't miss a thing


come with us to kelimutu


Commentaren: 0