labuan bajo


meer flores & sumbawa

meer indonesië

Labuan Bajo is het startpunt voor veel backpackers voor een 3 dagen - 2 nachten durende boottrip die van Flores naar Lombok vaart, of andersom. Na een lange tocht over het niet toeristische eiland Sumbawa om hier te komen, zonder veel buitenlanders te zien, voelde het een beetje surrealistisch om hier te zijn. Er zitten overal duikshops en je kan niet over straat lopen zonder constant aangesproken te worden door verkopers van boottrips om de komodo dragons te zien.



how did we get there

De eerste keer dat we aankwamen in Labuan Bajo was na een 2 daagse toertocht op de scooter vanaf Senggigi Lombok over het eiland Sumbawa naar het eiland Flores. We hebben hiervoor 2 ferry’s genomen en meer dan 450 kilometer afgelegd op de Honda Vario om hier te komen..

 

De tweede keer dat we Labuan Bajo aandeden kwamen we vanaf Bajawa. Rond de klok van 08.00 uur zijn we onze reis gestart vanaf Bajawa richting Ruteng. Vanaf Ruteng zijn we toen in een streep door gereden naar Labuan Bajo waar we rond 16.00 uur aankwamen. De weg vanaf Bajwa naar Ruteng is in een goeie conditie en de 260 kilometer is dan ook prettig rijden, alleen de bergweggetjes zullen je snelheid wat vertragen. Vandaar dat we er ook 8 uur over gedaan hebben in plaats van 5 á 6 uur.


where to eat

Er zitten meer dan zat restaurantjes in de hoofdstraat waar je waarschijnlijk elk type eten kunt krijgen wat je wilt. Wij hebben een prima beef rendang bij Mama’s gegeten en op de nightmarket hebben ze heerlijke vis van de bbq. Goedkoop en lekker.

where to sleep

De eerste keer, hebben we rondgereden, en bij verschillende guesthouses gevraagd naar kamers en prijzen, en een paar kamers bekeken, maar ze zijn allemaal te duur voor wat je krijgt of gewoon veel te duur. We zijn terechtgekomen bij Hotel Bajo waar we 200.000 Rupiah betaalden voor een gehorige kamer, met een koude douche en een armzalig ontbijt. Geen aanrader.

 

 

De tweede keer, verbleven we in het Wisata Hotel. Deze was iets duurder, 250.000 Rupiah, maar beter dan de eerste. Er zaten echter wel een paar kakkerlakken. Nu zijn we hier inmiddels aan gewend en schrikken ze ons niet echt meer af, dus toen Marije er 1 zag, heeft ze spray gevraagd om hem te doden. Slecht plan! In plaats van hem te doden, alarmeerde hij zijn vriendjes en hadden we er niet 1, maar 6 rondrennen. Dat schrok ons wel af dus we zijn toch maar even van kamers gewisseld. Opgelost!



what to do

De eerste keer in Labuan Bajo, hebben we hier alleen overnacht na de overtocht vanuit Sumbawa en zijn we meten doorgereden. De tweede keer, ongeveer 1,5 week later, hadden we hier wel spannende dingen te doen. De kansen zijn hier groot dat je mantarays kunt spotten, en aangezien we ze gemist hebben op Nusa Lembongan in Bali, moesten we het toch nog een keer proberen. We wilden ook de komodo dragons zien, maar haddden hier gemengde verhalen over gehoord. Omdat het erg warm is, bewegen ze niet echt en liggen ze voornamelijk in de schaduw, voornamelijk in de buurt van de keuken omdat de geur van eten ze aantrekt. We wilden geen hele dag hieraan besteden maar vonden een trip waarbij het duiken en de dragons gecombineerd worden. Voor 1,2 miljoen Rupiah p.p.(exclusief het entreegeld voor het Marine Park voor het duiken van 75.000 Rupiah p.p. en voor Rinca van 65.000 Rupiah p.p.) hadden we een dag vertier. Met een beetje mazzel zou het ons zelfs lukken om de ferry van 18.00 uur naar Sumbawa te halen.

 

De eerste duik op op duikspot Batu Balong. Een mooie pinnacle waar we schildpadden, haaien en enorm grote vissen gezien hebben, die niet eens wegzwemmen als je dichtbij ze komt. En onwijs grote scholen vissen. Heel gaaf. Maar wat we voornamelijk zagen was een heel irritant Thais meisje, in training om duikinstructeur te worden, die zich niet heel veel van anderen aantrok en altijd in de weg zat als we een foto of filmpje wilden maken, of de dieren gewoon wegjaagde. Voor haar zwommen ze dus wel weg ;)

 

Op de boot, onderweg naar de tweede duikspot Manta Point genaamd, zagen we onze eerste manta’s. Hierdoor waardoor waren we super enthousiast en konden we niet wachten om het water in te gaan! Helaas begon de duik nogal saai. Geen mooi koraal, geen vissen en geen manta’s! Wat we wel zagen was een naakt Thais meisje, die pal voor ons ging zwemmen waardoor we openingen zagen waar de zon niet schijnt.. Blijkbaar is dit een traditie bij duik nummer 100. Wij hebben dit aantal gelukkig nog lang niet bereikt. Na 15 minuten, begonnen we nogal teleurgesteld te raken, maar toen keerde ons geluk. Deze 5 tot 7 meter grote reuzen zwommen recht op ons af. Het is onvoorstelbaar hoe ze elegant deze grote wezens in het water bewegen. Heel indrukwekkend om gewoon naast ze te zwemmen. In totaal hebben we er een stuk of 10 gezien. Michiel werd zelfs zo in beslag genomen door hun aanblik en was zo druk met het maken van filmpjes, dat hij een beetje verdwaalde. Gelukkig vond hij ons terug na een paar minuten en hoefden we hem niet op de zeebodem achter te laten.

 

Na deze fantastische, en één van de mooiste duiken die we gemaakt hebben, kregen we lunch terwijl de boot ons naar Rinca bracht, thuis van de komodo dragons. Gewapend met camera en stok, zetten we voet aan wal en gingen we op zoek naar deze angstaanjagende beesten. Bij aankomst zagen we meteen een bordje met de tekst: ‘Be careful crocodile area’. We zijn dus maar heel dicht bij onze gids gebleven want deze beesten staan aan de top van de voedselketen op dit eiland. Een beet zelf doodt je niet direct, maar de bacteriën die vrijkomen door de beet wel. En ze zien er eng uit! We zagen er een paar naast het pad liggen, en een groepje bij de keuken. Ze zagen er lui uit, maar nog steeds indrukwekkend en bij elke beweging deden we toch een stapje naar achteren als een bange kipjes. We zijn de heuvel nog opgelopen voor een prachtig uitzicht over het water en de eilanden. En ondanks dat het niet heel spectaculair was om ze te zien, zijn we toch blij dat we naar Rinca gegaan zijn. Het voelde nogal stom om dit over te slaan terwijl we zo dichtbij waren. Vooral aangezien je ze ook echt alleen maar op Flores kunt zien.

 

Terwijl we terug vaarden naar de haven, zagen we onze ferry helaas al varen dus moesten we nog een nachtje blijven. We hebben een biertje gedronken, gegeten op op nightmarket met één van onze duikmattes (en nee, dit was niet het Thaise meisje) en zijn in slaap gevallen met een enorme glimlach op ons gezicht na deze fantastische dag.


don't miss a thing


come with us to labuan bajo


Commentaren: 0