tana toraja


Wanneer je richting Rantepao rijdt, zul je versteld staan van de prachtige omgeving met haar rijstvelden en huizen met daken die op boten lijken. De stad Rantepao zelf heeft niet veel te bieden maar plaatst je in het hart van het Tana Toraja territorium. Opgroeien in Tana Toraja betekend opgroeien met de dood, op een mooie manier. Eén van de vele dingen waar de cultuur om bekend staat, zijn de ceremonies rondom een begrafenis, welke wel een week kunnen duren. In Europa, moeten we de overledene binnen een aantal dagen begraven na het sterven. In Tana Torja kan dit jaren duren! De overledene wordt in huis ‘bewaard’ (na een speciale behandeling van het lichaam) en ze geloven dat de persoon in kwestie nog niet echt dood is. De familie brengt ze nog eten en praat met ze alsof ze nog in leven zijn en gewoon even slapen.

 

Het plannen van een begrafenis kost tijd, en ze nemen hun tijd hiervoor in Tana Toraja. Eén van de opvattingen is dat er op zijn minst 1 buffel gedood moet worden op de begrafenis. Als het dier sterft, en zijn ziel opstijgt naar de hemel, kan de overledene meereizen met deze ziel. Hoe meer buffels er gedood worden, hoe makkelijker het voor de overledene is om de trap naar hemel te beklimmen. Dit is één van de redenen waarom het jaren kan duren voor de overledene daadwerkelijk begraven wordt. De 

 


familie moet geld sparen om zoveel mogelijk buffels te kunnen kopen. Eén buffel kost ongeveer 45 miljoen Rupiah. Nog specialer, en ongeveer 10 keer zo duur, is een albino bufffel.Een andere reden waarom het zolang duurt voor de begrafenis daadwerkelijk plaats neemt, is dat veel mensen uit Toraja niet meer in dit gebied wonen en verhuist zijn naar bijvoorbeeld Australië of Europa. Deze familieleden kunnen alleen naar Tana Toraja afreizen in de zomervakantie en je kan geen begrafenis houden zonder familie. Juli en Augustus zijn de maanden waarin het hoogseizoen van begrafenissen is. En dat maakt de begrafenissen grote, gezellige familie bijeenkomsten. Omdat de overledene vaak al lang geleden is gestorven, zijn de begrafenissen niet verdrietig. Mensen zijn blij dat de overledene eindelijk naar de hemel kan gaan. Maar voordat ze de ladder naar de hemel kunnen beklimmen, samen met de ziel(en) van de buffel(s), moeten ze eerst wakker geschud worden. Eén van de meest bijzondere dingen die we ooit hebben meegemaakt op een begrafenis, is het schudden met de kist terwijl er gezongen en geschreeuwd wordt, om de overledene wakker te maken.

 

 

Vaders nemen hun kleine kinderen mee naar deze begrafenissen en vertellen hen dat ze zelf een grotere en mooiere begrafenis willen dan deze. In je achterhoofd houdend dat je meer buffels wilt omdat het dan makkelijker is om in de hemel te komen, de kisten handgemaakt en dus duur zijn, een begrafenis wel een week kan duren en soms bezocht wordt door duizenden mensen die gevoed moeten worden en om de met de hand uitgehakte graven uit rotsen niet te vergeten, kan je je voorstellen dat deze begrafenissen niet goedkoop zijn. Dit is een motivatie die de vaders aan hun kinderen mee willen geven. Wanneer ze hen vertellen dat ze zelf een grotere en mooiere begrafenis willen, weten de kinderen dat dit veel geld gaat kosten en ze dus goed hun best moeten doen op school en moeten proberen succesvol te worden. Hierdoor is de dood een onderdeel van het dagelijkse leven voor de mensen in Tana Toraja.




how did we get there

We zijn rond 08.00 uur uit Sengkang vertrokken waarbij we over een 200 kilometer lange weg reden met de meest fantastische uitzichten waaronder bergen die bedekt waren met een groen tapijt van mos. Na 2 pitstops, kwamen we rond 15.30 uur aan in Rantepao. De weg is voor Indonesische begrippen best goed maar je kan niet echt doorrijden door de bochtige bergwegen. 


where to eat

Pa’Piong Ayam is een traditioneel Torajaans gerecht en bestaat uit kip en groente gestoomd in bamboe. Het duurt 4 á 5 uur om dit te bereiden en moet daardoor vooraf besteld worden, en is zeker iets wat je moet proberen als je hier bent. We hebben dit typische gerecht gegeten in Cafe Aras, een erg leuk restaurant waar locals en toeristen mengen en genieten van de live muziek welke gespeeld wordt door een ieder die zin heeft om de gitaar te pakken.

 

Een ander leuk restaurant, waar ze heerlijke buffalo steak en Gado Gado serveren, is Dulang. Beide restaurantjes zijn te vinden aan de hoofdstraat. Buiten de stad, vind je plekken om te lunchen met waanzinnige uitzichten. Hierover lees je hieronder meer.

where to sleep

Hotel Misiliana ziet er prachtig uit met haar Toraja huizen en een zwembad, maar de kamers zijn te duur voor wat je krijgt en het Westerse eten is slecht. Wij raden je aan om bij Pia’s Poppies te verblijven waar de kamers ruim zijn en je slechts 175.000 Rupiah betaald. Je kan hier ook scooters huren. Pia’s Poppies is dichtbij het Tourist Information Centre waar je een gids kan huren, mocht je dit willen. Je moet echter geen haast hebben als je hier gaat eten, want erg snel zijn ze niet..



what to do

We zijn 3 dagen in Rantepao geweest en zullen je hier alles over vertellen zodat je ons programma kan kopieren als je deze kant op gaat want we hebben de meest fantastische plekken bezocht die je zeker niet wilt missen!

DAG 1: STONE GRAVES, EEN BEGRAFENIS EN EEN TRADITIONAL VILLAGE MET HANGING GRAVES
Ondanks dat onze chauffeur Jemi uit Tana Toraja komt en de beste plekjes weet om te bezoeken en te eten, hebben we toch een gids gehuurd zodat hij ons meer kon vertellen over de graven, de cultuur en ons mee kon nemen naar een begrafenis.

 

Onze dag begon om 09.30 uur en onze eerste stop waren de Lemo stone graves (20.000 Rupiah p.p.), ongeveer 5 kilometer buiten Rantepao. Dit is de grootste stone grave en onwijs indrukwekkend om te zien. Niet alleen door de graven zelf, maar de omgeving bestaat uit rijstvelden waardoor de doden een spectaculair uitzicht hebben vanuit hun graven. Stone graves zijn grote gaten, uit een rotswand gehakt met de hand, waar de doden hun laatste rustpunt krijgen. Je vindt hier ook meerdere balkonnetjes met poppen, Tau Tau genaamd. Deze poppen vertegenwoordigen een persoon en mogen alleen op het balkon zitten, als ze een nobel persoon zijn. Een extra eis: op je begrafenis moeten er minsten 25 buffels gedood worden voor je hier mag plaatsnemen. Wetende dat een buffel ongeveer hetzelfde kost als een kleine auto, maakt dit een erg duur plekje om te zitten. Om nog maar te zwijgen van de kosten van de pop. Niet alleen christenen worden op deze wijze begraven, ook moslims en andere geloven begraven hun doden op deze wijze. Tip: bezoek Lemo ’s ochtends voor de beste foto’s.

 

Om 11.00 uur hebben we een traditionele begrafenis bezocht, wat bijzonder is in deze tijd van het jaar, dus we hadden geluk. De begrafenis was van 2 personen: Opa die inmiddels 3 jaar dood was, en zijn zoon die 6 maanden geleden overleden was. We waren er tijdens de eerste dag van de ceremonie en dit is gelijk een van de beste dagen om te bezoeken. Bij aankomst stond opa’s kist buiten en de familie legde de finishing touch aan de kist door deze te verven en zwaarden op de bovenkant aan te brengen. De zoon stond nog in het huis. Onze gids volgend kwamen we bij de ontvangst ruimte. Het is nogal moeilijk uit te leggen, maar deze bestaat uit een open veld waar allemaal speciaal gemaakte open bamboehutjes staan waar de bezoekers koffie, thee en cake krijgen. Het ging in ons geval om een grote begrafenis dus er stonden minstens 15 hutjes. Als je hier een begrafenis bezoekt, wordt er verwacht dat je in het zwart gekleed komt (of in donkere kleren) en iets meeneemt voor de familie zoals suiker, tabak of geld. Wij hebben de dochter (en zus) van de overledenen 200.000 Rupiah gegeven. Na de thee en cake, konden we de eerste buffel-offer aanschouwen. Hierna werd opa, liggend in zijn kist, meegenomen voor een wandeling terwijl de mensen aan het zingen en schreeuwen waren. De kist werd vergezeld door meerdere buffels, vrouwen die een rood lint boven hun hoofd droegen en kinderen met vlaggen op lange stokken. Tijdens deze wandeling werd opa wakker geschud zodat hij met de ziel van de buffel mee naar de hemel kon gaan. Een bijzonder ritueel voor ons, maar wij waren daarentegen weer bijzonder voor de mensen op de begrafenis. Je zou het niet verwachten op een begrafenis maar ook hier waren er veel mensen die met ons op de foto wilden. Na de eerste slachting, en het wakker schudden van opa, zijn we weggegaan. Maar afgaand op het aantal buffels en varkens die nog gedood moesten worden, beloofde het een bloederige dag te worden. Het vlees van deze dieren wordt direct onder de dorpelingen verdeeld dus de dieren sterven niet helemaal voor niks. De hoorns van de buffels worden van de kop verwijderd en aan het huis van de familie bevestigd als prestige. 

 

Nadat we de begrafenis verlaten hebben, zijn we langs het traditionele dorpje Ke’te Kesu gereden om iets verder links af te slaan. Rijstvelden passerend kwamen we uit bij Salebaju restaurant, welke gesitueerd is nabij 2 witte traditionele huizen. Het uitzicht vanaf hier is fantastisch terwijl je uitkijkt op de locals die aan in hun rijstvelden aan het werk zijn. Geen slechte plek om te lunchen. Na de lunch zijn we teruggereden naar Ke’te Kesu om de Tong-Konan (traditionele huizen) te bewonderen en de hanging graves (20.000 Rupiah p.p.) te bekijken. Aan de voorkant van deze huizen waren vele hoornen van buffels bevestigd, wat aanduid dat het hier om een rijke familie gaat. Achter deze huizen bevinden zich de hanging graves, hangend aan een rotswand. Deze graven zijn de voorlopers van de stone graves en ze worden hoog opgehangen om te voorkomen dat wilde dieren de doden opeten. Een aantal van de kisten waren naar beneden gevallen waardoor de botten en schedels er uit staken. Best een beetje luguber.

DAG 2: VEEMARKT EN MEER GRAVEN INCLUSIEF DE BABY GRAVES
Onze tweede dag in Tana Toraja land startte op de veemarkt Pasar Bolu, welke elke 6 dagen gehouden wordt. Op andere dagen is de gewone markt er wel, maar veel kleiner en ontbreekt het vee. Ze verkopen hier naast fruit, groente en vis ook buffels, varkens en hanen. Honderden buffels, soms met hoorns van wel een meter lang, staan hier op een veld zo groot als een voetbalveld. Als je ziet hoe de dieren hier behandeld worden, is het waarschijnlijk niet de beste plek voor dieren activisten. 

 

Nadat we onze weg gebuffeld hadden door de smalle straatjes van de markt, hebben we een ander bekend stone grave bezocht genaamd Londa (20.000 Rupiah p.p.) Dit graf was in onze ogen minder indrukwekkend dan de Lemo stone graves, maar de Tau Tau poppen waren wel veel echter. Het leek meer alsof de poppen ons bekeken in plaats van wij hen. Vanaf hier zijn we doorgereden naar Kamlira om de baby graves te bekijken welke zich in een grote boom bevinden (20.000 Rupiah p.p.). Tot slot heeft onze chauffeur Jemi ons wederom getrakteerd op een ritje met bijzonder mooie uitzichten over rijstvelden en traditionele huizen.

DAG 3: TRADITIONAL VILLAGE, WAANZINNIGE UITZICHTEN EN MEGALITHS

Onze eerste stop van de dag in dit indrukwekkende deel van Sulawesi, was het traditional village Pangli Palawa. De mensen hier weven doeken onder hun huis nog op de traditionele manier. Vervolgens zijn we de bergen ingereden naar het noorden Batutumonga genaamd. Hier rondrijdend, zijn er volop Canon momentjes waarbij je uitkijkt over de rijstvelden die trapsgewijs zijn aangebracht op de bergen. Vlakbij de top, hebben we op 1450 meter nog een groot stone grave bezocht, vlakbij Lembang. Op de terugweg hebben we geluncht bij Mentirotiku (wederom met een fantastisch uitzicht) en hebben we ons trip afgesloten bij de vrijstaande rotspartijen ook wel Megaliths genaamd.

 

Na 3 dagen Tana Toraja land kunnen we concluderen dat het hier indrukwekkend mooi is! 


don't miss a thing


come with us to tana toraja


Commentaren: 4
  • #4

    Marije (zaterdag, 17 juni 2017 00:15)

    Hoi Marcella,

    Sorry voor de late reactie. We waren een paar dagen offline..

    Voor deze 3 dagen hadden we geen aparte gids, onze chauffeur was onze gids behalve tijdens de eerste dag. De gids voor die dag is wel door onze chauffeur geregeld maar elk guesthouse/hotel daar kan je hier ongetwijfeld mee helpen.

  • #3

    Marcella (dinsdag, 13 juni 2017 15:26)

    Hoi Marije, wat indrukwekkend zeg.. wowww weten jullie de prijs van de gids nog die
    jullie 3 dagen gehad hebben? Groetjes marcella

  • #2

    Yvonne (zaterdag, 07 mei 2016 14:48)

    Wow, wat bijzonder om op deze manier een kijkje in de cultuur te krijgen. Fantastische foto's weer. Wij hebben destijds Indonesië helaas overgeslagen tijdens onze lange reis, maar krijg spontaan zin om opnieuw te vertrekken om dit stukje van de wereld te gaan ontdekken.

  • #1

    Bergit (donderdag, 05 mei 2016 11:01)

    Het verhaal was weer zeer interessant om te lezen. Zo leer je nog eens wat. Lijkt me wel wat luguber om dat allemaal te aanschouwen. Mooie foto's maken het verhaal compleet!
    Toedeledokie!